Teringat masa kali pertama si apiq (adik bongsu aku) bawak balik OG (nama kucing aku) ke rumah.. Untuk pengetahuan korang, aku bukan peminat kucing. Jangan katakan kucing Parsi, kucing Brazil, kucing France, kucing Jamaica semua jenis kucing pun aku tak minat. Actually, aku pernah ada kenangan pahit dengan sang kucing ni waktu kecik-kecik dulu. Dulu, aku budak nakal..Setakat curi rambutan kat kebun jiran atuk aku dengan ponteng sekolah tu perkara biasa je. Ayahanda pun dah tak larat nk sebat aku dengan tali pinggang and penyangkut baju hari-hari. Pernah sekali masa kecik-kecik dulu, aku nak campak sang kucing kat dalam kolah rumah aku. Baru bak campak je si kucing tu,....
Tiba-Tiba....ZASS!!!! Hamek ko bercalar muka ni ha kena cakar. Padan dengan muka aku. So, bila dah terkena tu, sekarang ni, macam
Tapi...Entah kenapa bila dah lama-lama aku jatuh cinta pulak dengan kucing tu. Perasaan sayang aku makin hari makin bertambah pada beliau. Sejak dia ada di sisi kami, bonda dah jarang membebel, rezeki keluarga makin bertambah, projek ayahanda makin hari makin masyuk, cinta hati dinaikkan pangkat walaupun baru empat bulan kerja, aku pun dah tak trauma and family makin ceria. Macam-macam lagi lah.. Kalau aku nak cerita panjang lebar pun tak habis. So, petua pada kawan-kawan yang ada masalah kewangan dan masalah mak membebel kat rumah tu, boleh lah cuba petua membela kucing ni.
Cuma ada beberapa keadaan yang membuatkan aku tak beberapa berkenan pada beliau. Mula-mula dulu, pandai je beliau bawak diri, kencing and berak sume kat toilet. Tapi, lepas dah sebulan aku tak tau kenapa, beliau membuat perangai buang air besar di depan tandas dan buang air kecil di dapur. Pagi-pagi nak masak air buat air nescafe...Perghh!!..Air kencing beliau dah ada kat tepi penjuru dapur. (Sabar je laa)
Untuk pengetahuan korang, mak aku
******************************************
Pak cik aku ni sebenarnya bekas pensyarah sebuah universiti swasta kat ipoh dan bekas kartunis sambilan dekat majalah GILA-GILA.Korang tau x Majalah GILA-GILA tu? Dia lebih kurang macam majalah Ujang dengan APO? tapi, lagi lama lar dari tu...Seperti insan-insan normal yang lain beliau pun bercinta dan bertunang dengan gadis pilihan hati..Tup..Tup...Lepas 10 bulan bertunang, entah apa sebab si tunang beliau ni mintak putus. Oleh sebab tak tertahan dengan tekanan hidup agaknya, beliau menagih dadah.. Ha!!!..Korang tau tak bahaya DADAH tu?? Sekali dah amek and dah terkena, hanya orang yang kuat semangat je boleh berhenti tau.. Pakcik aku ni keluar masuk pusat serenti tu 2 kali.. Tapi, last-last beliau berjaya kuatkan semangat untuk tak nak amek benda HARAM tu lagi.
Sebab apa dia berjaya berhenti??Selain dari sokongan keluarga yang tak pernah putus memberi sokongan moral, kucing merupakan salah satu sebab kenapa beliau berhenti mengambil benda haram tu. Kuasa ALLAH, kita memang tak tau..Aku memang respect sangat dengan pakcik aku ni. Walaupun orang kampung dok mengata tak sudah-sudah, beliau berjaya menjadi usahawan kucing parsi. Mungkin, orang pandang hina pada beliau. Tapi, pada aku dia adalah HERO... Sebab apa?? Sebab dia berjaya buktikan pada masyarakat setempat yang pandangan masyarakat tu semuanya salah. Kita boleh berjaya selagi kita BERUSAHA.
Aku harap pak cik aku berjaya dengan kerjaya beliau sekarang ni. Lantak pi lah orang nk mengata apa pon. Yang pasti, ALLAH tu sentiasa bersama dengan orang yang SABAR and rezeki yang dia dapat tu dari rezeki yang HALAL. Itu yang paling UTAMA.
Oh yer..sebelum aku ending entri ni, aku letak sekeping dua gambar si OG ni..:)
| Ni Gambar Si OG masa kecik-kecik..:) |
| Yang ni the latest one..OG si Gemok~ Dah makin malas. |



